Çizimden gerçeğe..

Peki nasıl oluyor bu modeller?
Ben henüz kumaş hayal edip ondan sonra model hayal etme lüksüne sahip olamayan minik bir marka olduğum için önce kumaşlarımı bulup ondan sonra modellerimi hayal ediyorum. Hayal ettiğimi de yukarda resimde gördüğünüz gibi kağıda aktarıyorum. Her ne kadar bilgisayarda çizimi de öğrenmiş olsam da, elle çizimde daha başarılıyım ve kolay geliyor. Bazen çizimleri renklendiriyorum bazen renklendirmeden teknik çizim yapıyorum. Renksiz olarak gördükleriniz modelin teknik detaylarını da anlatan çizimlerdir.

Çizimler tamamlandıktan sonra modeliste kalıplarını hazırlatıyorum ve birer adet numune yapıyoruz. Numune aşamasında bazı değişiklikler yapabiliyorum. Bazılarında göreceğiniz gibi resimle fotoğraftaki arasında ufak farklar var. Bunlar numune aşamasında yaptığım değişiklikler yüzünden.. Numuneler de içime sindiyse üretime başlıyoruz.

Bu aşama işin en zevkli kısmı diyebilirim. Çizdiklerini canlı canlı görmek :)

Şimdi kış kolleksiyonu için aynı çalışmalara başlamış bulunuyorum. Bu sefer daha fazla erkek modeli yapmak istiyorum. Ama her şey bulduğum kumaşlara bağlı.  Bana şans dileyin ;)

5,5 çok erken!

Ben bugün aslında yine konuyla alakalı bir yazı yazacaktım yani çocuklarımızın eğitimi, okulu ile ilgili bir yazı. Ama sosyal medyada arkadaşlarımın başlatıtğı kampanyayı görünce blogumda da yer vermek istedim. Bu konuda en başından beri 5,5 yaşın ilkokula başlamak için çok erken olduğunu düşünenlerdenim. Her ortamda da dile getirmeye çalışıyorum. Kızımın ileride nasıl bir eğitim almasını istediğimi, nasıl bir eğitimi istemediğimi düşündüğüm sıralarda çıktı bu mevzu. Tam da ben zaten olan düzenin bir ürünü olup bunu beğenmezken daha da kötü hale geldi benim gözümde. Birlik olmak gerektiğini düşünüyordum, ama hiç bir şey yapmadan bekliyordum. Çok şükür ki sevgili Begüm bu konuda öncülük yapmış ve bir imza kampanyası başlatmış. Daha detaylı ve açıklayıcı bilgiyi onun blogunda görebilirsiniz.


Ben kızımı 7 yaşından önce ilkokula başlatmak istemiyorum O yaşa kadar eğlendiği, oynadığı bir kreşe gitmesini düşünüyorum. Ama yeni sistemde bunu yapamayacağımı biliyorum. Ve bunu değiştirmek için 5,5 çok erken! diyorum. Lütfen şu linke tıklayarak imzanızı bırakın ve destekleyin. İmzanızın geçerli olması için mail kutunuza gelen mesajı onaylamanız gerekiyor.


En başta kampanyaya öncü olan Begüm'e, sonra da ona destek olan  ve bildirgenin hazırlanmasına katkısı olan Pi-nik Kuşu Ayça Oğuş, Blogcu Anne Elif Doğan, Dorikus Sena Baranve Çokbilmiş , İlkay Başkan ve Berna Yılmazer'e çok teşekkür ediyorum, ellerinize sağlık. 


İlkokul için 5,5 çok erken! 

Beze dönüş..

Evet döndük. Bir hatalar silsilesi oldu bizim tuvalet/bez bırakma maceramız. Ayda bez istemiyorum dedi diye hemen yorganımı alıp yola çıkmam yanlıştı. Sürekli dışarda olduğum bir dönemde, hiç hesap kitap yapmadan olaya balıklama dalmam yanlıştı. Şu yazıda gördüğünüz gibi annemler gelince "hah, tamam halloldu" dedim, oysa hallolmamıştı. Benim çok sık dışarda olmama tepki göstermeye başladı kızım. Sokakta ya da bir kafede tuvalete giderken, eve gelince tuvalete gitmeyi istememeye başladı. Gece bezlemem de yanlıştı belki bizim için (biliyorum ki gece bezleyip de bırakan çok arkadaşım var) ama Ayda bezine yapma şansının olduğunu farkedip, gündüz de bez istemeye başladı. Bir de anneannenin "çocuğu üzüyoruz böyle" söylemleri eklenince daha fazla devam edemedim. Taktık, gitti. Çok da rahatladım. Üstümden bir yük kalktı.

Velhasılıkelam buna ben hazır değilmişim arkadaş. Öyle çocuk istedi diye yapmamak lazım demek ki her şeyi. Ben istemiyordum ki, neyle karşılaşacağımı, neler yapmam gerektiğini bilmiyordum.. Sonra böyle stres olunca, çocuk da vazgeçti tabi.

Tuvalet eğitimi dediğin önce anneye verilmeli bence, bakalım hazır mı, sonra bebeğe uygulaması kolay :) Anne sabredebiliyorsa, geri dönüşe meyilli değilse, ruhsal ve fiziksel olarak hazırsa hallolur. Böyle benim gibi şapşirik bir şekilde olaya yaklaşırsa sonucun böyle olması kaçınılmaz. Şimdi kızımın kafasını karıştırdığıma mı yanayım, 2 ay olmadık yerde çiş, kaka yapacağız diye uğraşlarımıza mı, sürekli don, külot peşinde koşmamıza mı,...

Peki şimdi ne yapacağım? Tatili bekleyeceğim, çok sıcak havalarda, yazlık mekanlarda, tekrar deneyeceğim. Bu sefer neyle karşılaşacağımı, nasıl davranmam gerektiğini daha iyi bildiğimi zannediyorum, umarım yanılmam.. Bir de anladım ki bebeğinizle ilgili yeni bir şeye başlıyorsanız, hayatınızdaki stresleri yönetebiliyor olmanız lazım. Varolan bir düzeni, alışkanlığı değiştirirken, karşısında kararsız ve tutarsız bir anne/ebeveyn görmek bebek için hem yıpratıcı hem şaşırtıcı. Anne sakin ve kafası rahat olacak ki bebek de rahat ve uyumlu olsun. Annem böyle dedi, demek ki bu böyle desin. "Ayy hata mı yaptım, yapmasa mıydım, dönsem mi dönmesem mi" ikilemlerimi çok iyi hissedip, o yüzden ipleri eline aldı ve rahat olduğunu düşündüğü şeyi yaptı Ayda.

Aferin kızım, şapşirik annen olursa alırsın sazı eline böyle..